NowośćPolecamyRecenzje

Znikający stopień – recenzja kontynuacji Nieodgadnionego

Dokładnie rok temu zostałam poproszona o recenzję książki Nieodgadniony Maureen Johnson. Tak zaczęła się moja przygoda z CoPrzeczytac.pl. 🙂 Dzisiaj zapraszam do przeczytania recenzji drugiej części tej opowieści, Znikający stopień. Pokrótce przypomnę Wam, o czym jest ta seria.

Największym marzeniem nastoletniej Stevie Bell jest rozwikłanie zagadki porwania żony i córki założyciela Akademii. Sprawców nie odnaleziono, mimo że minęło już kilkadziesiąt lat. Obecnie w szkole również dochodzi do morderstwa. Rodzice naszej bohaterki zabierają ją ze szkoły, co wydaje się jej końcem świata. Za Stevie wstawia się… znienawidzony Edward King, polityk, dla którego pracują jej rodzice. Ale wiadomo – nie jest do końca bezinteresowny.

Jaki kolor będzie miała trzecia część? ;-)

Jaki kolor będzie miała trzecia część? 😉

Mimo wewnętrznych rozterek Stevie wraca i z pomocą swoich barwnych przyjaciół próbuje odszukać i porywacza, i mordercę. Po drodze poznaje wielu nietuzinkowych ludzi, przeżywa pierwszą nastoletnią miłość, ale i stratę.

Recenzja książki Znikający stopień

Zgadzam się z Johnem Greenem, który został zacytowany na okładce. Mówi on, że książka jest wciągająca i

opowiada nie tylko o zagadkowych przestępstwach, ale też o naturze lęku, procesie twórczym i sławie.

I mimo że książka skierowana jest do młodzieży, to i ja czekałam na drugą część. Maureen Johnson pisze bardzo obrazowo, dzięki czemu możemy z łatwością wyobrazić sobie tajemniczą akademię położoną wśród gór i lasów w Vermont.

Główni bohaterowie to w większości kilkunastoletni ludzie, ale niezwykle uzdolnieni, wyraziści, czasem ekscentryczni, ale na pewno tacy z krwi i kości. Samą Stevie polubiłam za upór i waleczność. Często odwołuje się do metod Sherlocka Holmesa czy Herculesa Poirot.

Koniec Znikającego stopnia zostawia Czytelników z mnóstwem pytań. Przypuszczam, że na odpowiedzi będziemy musieli poczekać kolejny rok, ale myślę, że warto! Mimo że, jak wspomniałam wcześniej, seria jest typowo młodzieżowa, to mi przypadła do gustu. Macie w swoim otoczeniu nastolatków (albo sami nimi jesteście), którzy szukają dobrej historii? Niekoniecznie magicznej, a już na pewno nie brokatowo-serduszkowo-słodkiej? Koniecznie sięgnijcie zatem po Nieodgadnionego i Znikający stopień! Dobra zabawa przy wspólnym rozwiązywaniu zagadek gwarantowana!

Obie części tej serii znajdziecie tutaj.

Moja ocena
  • 7/10
    Jak mocno książka mnie wciągnęła? - 7/10
  • 8/10
    Jak oceniam styl pisania, język i warsztat autora? - 8/10
  • 8/10
    Czy bohaterowie wzbudzili sympatię? - 8/10
7.7/10

Fragment recenzji

Główni bohaterowie to w większości kilkunastoletni ludzie, ale niezwykle uzdolnieni, wyraziści, czasem ekscentryczni, ale na pewno tacy z krwi i kości. Mimo że seria jest typowo młodzieżowa, to mi przypadła do gustu. Macie w swoim otoczeniu nastolatków (albo sami nimi jesteście), którzy szukają dobrej historii? Niekoniecznie magicznej, a już na pewno nie brokatowo, serduszkowo-słodkiej? Koniecznie sięgnijcie zatem po Nieodgadnionego i Znikający stopień! Dobra zabawa przy wspólnym rozwiązywaniu zagadek gwarantowana!

Anna Podurgiel